Για να ακονίζουμε και λίγο το νιονιό μας, ιδού ένα ερώτημα ειδικά προς εκείνους που ασχολήθηκαν/ασχολούνται και λίγο με το marketing:
Ας πούμε ότι έχεις ένα αγαθό, το οποίο είναι απλά μια πληροφορία. Η πληροφορία αυτή είναι αξιοποιήσιμη για οποιοδήποτε την έχει, αλλά η αξία της δεν μεταβάλλεται ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω ανάλογα με τον αριθμό των ατόμων που την κατέχουν. [Άρα δηλαδή, αν την αξιοποιήσεις μόνος σου, δεν θα αποκομίσεις περισσότερα παρά αν την αξιοποιήσουν 5, 10, ή 100 άτομα, ενώ ταυτόχρονα, η αξία της δεν μειώνεται αν την αποκτήσουν 5, 10 ή 100 άτομα].
Επιπρόσθετο χαρακτηριστικό είναι ότι η πληροφορία έχει αξία μόνο για κάποιο ορισμένο χρονικό περιθώριο ενώ εφόσον αυτό παρέλθει, η αξία της είναι μηδέν.
Για τη δημιουργία/συλλογή της πληροφορίας χρησιμοποίησες πόρους (οικονομικούς ή άλλους) άρα εκτός από την αξία της πληροφορίας υπάρχει και το θέμα του κόστους της. Η πληροφορία μπορεί να δημοσιευτεί στο διαδίκτυο οπόταν το κόστος διανομής της (είτε από εσένα, τον παραγωγό, είτε παράνομα από κάποιο πελάτη) είναι μηδενικό. Με βάση λοιπόν τη αξία της πληροφορίας και το κόστος παραγωγής της μπορεί κάποιος να υπολογίσει την τιμή στην οποία θα μπορούσε να πωληθεί.
Tο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Τί σύστημα πώλησης της πληροφορίας μπορείς να χρησιμοποιήσεις ούτως ώστε να διασφαλίσεις ότι δεν θα αγοραστεί από μόνο ένα πελάτη και να διαμοιραστεί σε άπειρους άλλους; Ποιος είναι δηλαδή ο καλύτερος τρόπος αξιοποίησης της;
By the way, δεν έχω την απάντηση. Είναι τροφή προς σκέψη και συζήτηση στην επόμενη συνεδρία του φιλοσουβλικού.
Ας πούμε ότι έχεις ένα αγαθό, το οποίο είναι απλά μια πληροφορία. Η πληροφορία αυτή είναι αξιοποιήσιμη για οποιοδήποτε την έχει, αλλά η αξία της δεν μεταβάλλεται ούτε προς τα πάνω ούτε προς τα κάτω ανάλογα με τον αριθμό των ατόμων που την κατέχουν. [Άρα δηλαδή, αν την αξιοποιήσεις μόνος σου, δεν θα αποκομίσεις περισσότερα παρά αν την αξιοποιήσουν 5, 10, ή 100 άτομα, ενώ ταυτόχρονα, η αξία της δεν μειώνεται αν την αποκτήσουν 5, 10 ή 100 άτομα].
Επιπρόσθετο χαρακτηριστικό είναι ότι η πληροφορία έχει αξία μόνο για κάποιο ορισμένο χρονικό περιθώριο ενώ εφόσον αυτό παρέλθει, η αξία της είναι μηδέν.
Για τη δημιουργία/συλλογή της πληροφορίας χρησιμοποίησες πόρους (οικονομικούς ή άλλους) άρα εκτός από την αξία της πληροφορίας υπάρχει και το θέμα του κόστους της. Η πληροφορία μπορεί να δημοσιευτεί στο διαδίκτυο οπόταν το κόστος διανομής της (είτε από εσένα, τον παραγωγό, είτε παράνομα από κάποιο πελάτη) είναι μηδενικό. Με βάση λοιπόν τη αξία της πληροφορίας και το κόστος παραγωγής της μπορεί κάποιος να υπολογίσει την τιμή στην οποία θα μπορούσε να πωληθεί.
Tο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Τί σύστημα πώλησης της πληροφορίας μπορείς να χρησιμοποιήσεις ούτως ώστε να διασφαλίσεις ότι δεν θα αγοραστεί από μόνο ένα πελάτη και να διαμοιραστεί σε άπειρους άλλους; Ποιος είναι δηλαδή ο καλύτερος τρόπος αξιοποίησης της;
By the way, δεν έχω την απάντηση. Είναι τροφή προς σκέψη και συζήτηση στην επόμενη συνεδρία του φιλοσουβλικού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου